X انجام پروژه های نرم افزار های مهندسی مکانیک
خوبی‌ها و خطرهای کیسه‌ هوای خودرو - وبلاگ مهندسی مکانیک
مهندسی مکانیک, مقالات مهندسی مکانیک, خبر // ٤:۱٠ ‎ب.ظ - شنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳٩٠

خوبی‌ها و خطرهای کیسه‌ هوای خودرو

خوبی‌ها و خطرهای کیسه‌ هوای خودرو
خوبی‌ها و خطرهای کیسه‌ هوای خودرو
 
آنچه با شنیدن نام کیسه‌هوایی خودرو در ذهن خیلی‌ها شکل می‌گیرد، یک بالن سفیدرنگ است که هنگام تصادف در مقابل سرنشینان به سرعت باز شده و مانع برخورد آنها به شیشه جلوی اتومبیل می‌شود. اما واقعیت این است که این کیسه‌هایی که امروزه جزو امکانات اصلی خودروها شده و هنوز برای کارایی بیشتر و استفاده‌های بهتر تحت آزمایش هستند، تاکنون توانسته‌اند جان هزاران نفر را نجات دهند.
کیسه‌های هوا در حال حاضر جزو ضروری‌ترین تجهیزات ایمنی خودروها شده و به نظر می‌رسد در کشور ما هم تا یکی دو سال آینده این وسیله جزو تجهیزات ضروری خودرو شود ولی به راستی، صاحبان خودرو در کشورمان تا چه حد به عملکرد این وسیله در خودروی مورد استفاده خود آگاه هستند و همچنین تا چه حد در خصوص روش استفاده بهینه از آن و خطرات احتمالی استفاده نادرست از آن آموزش دیده‌اند؟

آشنایی با کیسه‌های هوایی

کیسه‌های هوایی نوعی از سیستم امنیتی خودروها مثل کمربند ایمنی هستند که به منظور جلوگیری از برخورد سرنشینان با بخش‌های ثابت خودرو طراحی شده‌اند. امتیاز مهم این کیسه‌ها آن است که طبق قانون پاسکال هرچه سطح مورد تماس در انتقال نیرو بیشتر باشد، شدت صدمات کاهش می‌یابد. کیسه‌های هوایی معمولا در قسمت‌ فرمان، داشبورد، درها، سقف یا قسمت پشتی صند‌لی‌ها که دارای حسگر است، نصب می‌شوند تا آثار تصادف و ضربات را روی سرنشینان کم کنند.

انواع کیسه هوایی

پیشرفته‌ترین نوع کیسه‌های هوایی آنهایی هستند که از سر محافظت می‌کنند. این نوع کیسه‌های هوایی می‌توانند بخش بیشتری از خودرو را با چند ردیف صندلی مثل ون‌ها پوشش دهند. 2 نوع کیسه هوایی وجود دارد، نوعی که از جلو باز می‌شود و دیگری که از نوع جانبی است. کیسه‌ هوایی طوری طراحی شده‌ که سر و قفسه سینه را موقع حوادث رانندگی که از پهلو رخ می‌دهد، محافظت می‌کند. این نوع که خود ترکیبی از چند کیسه هوایی است، به سه دسته تقسیم می‌شود: کیسه هوایی محافظ سر، سر و سینه و سینه.

طرز عملکرد کیسه‌های هوایی

سیستم کیسه هوا شامل 3 بخش اصلی کیسه، حسگرها و ژنراتور تولید گاز است. کیسه هوا از نوعی الیاف خاص نایلونی بسیار سبک ساخته شده که دارای قابلیت‌های ویژه‌ای است و در بین فرمان، داشبورد، کنار درها و صندلی‌ها جاسازی می‌شود. حسگر وسیله‌ای است که با درک موقعیت تصادف، فرمان پر شدن کیسه‌ هوا را ارسال می‌کند و این فرمان که عموما الکترونیکی است، باعث ایجاد یک انفجار در ژنراتور تولید گاز شده و گاز حاصل از این انفجار باعث پر شدن کیسه هوا می‌شود. ژنراتور تولید گاز هم بخشی از سیستم‌ کیسه هواست که در آن طی یک فرآیند شیمیایی گاز نیتروژن تولید شده و این گاز با فشار بالا باعث باز شدن کیسه قبل از برخورد سرنشین با فرمان، داشبورد، در و... می‌شود.
هم به‌دردبخور، هم دردسرسازکیسه‌های هوایی مخصوصا انواع ترکیبی آنها تاکنون جان بسیاری از افراد را نجات داده و از بروز بسیاری از صدمات جلوگیری کرده است. طبق آمارهای آمریکایی، بین سال‌های 1987 تا 2008 میلادی، 25 هزار و 782 نفر به دلیل وجود کیسه هوا روی خودرو از مرگ نجات یافتند. در سال 1996 نیز 600 مورد توسط این کیسه‌ها از مرگ نجات یافتند اما در همین زمان 8 کودک که همه آنها به صورت نامناسبی در داخل خودرو قرار گرفته بودند جان‌شان را از دست دادند. بسیاری از والدین نمی‌دانند که کیسه‌های هوا چگونه کار می‌کنند و نمی‌دانند که متناسب با این عملکرد، کودکان زیر 12 سال خود را در کدام قسمت خودرو بنشانند. وقتی کودکان در صندلی جلوی خودرو بنشینند، کیسه‌های هوایی می‌توانند به کودکان صدمات جدی وارد کرده و حتی کشنده باشند. خطر این کیسه‌های هوا وقتی راننده 30 تا 35 سانتی‌متر دورتر از کیسه‌های هوا باشد، کمتر است. برای کاهش تعداد صدمات و مرگ و میری که به وسیله کیسه‌های هوا ونگهداری ناصحیح کودکان ایجاد می‌شود، رانندگان باید از نکات ایمنی خودرو مطلع باشند.

خطر کیسه هوا برای کودکان و نوزادان

ایمن‌ترین‌ جا برای کودکان 12 سال و پایین‌تر، صندلی عقب ماشین است. کیسه‌های هوایی می‌توانند برای کودکان زیر 12 سال خطرناک باشند. از آنجایی که کیسه‌های هوایی جانبی با سرعت بسیارزیاد یعنی سریع‌تر از یک چشم به هم زدن پر از باد می‌شوند و این قدرت می‌تواند به شدت به کودکان زیر 12 سال صدمه برساند، اگر کودکی در قسمت جلوی خودرو و به طور ناصحیح روی صندلی کودک نشانده شود و به داشبورد نزدیک باشد، ممکن است در معرض صدمات جدی و مرگ باشد. نوزادان با صندلی کودک هرگز نباید در صندلی جلوی خودرو با کیسه‌های هوایی جانبی قرار داده شوند، چرا که ممکن است هنگام باد شدن سریع، کیسه‌ هوا به شدت زیاد به کودک برخورد کرده سبب صدمات جدی و حتی مرگ نوزاد شود. نوزادان زیر یک سال و با وزن 9 کیلوگرم که سر و گردن‌شان قادر به تحمل نیروی ناشی از کیسه‌ هوا و تصادف نیست، باید در صندلی کودک و در عقب خودرو قرار داده شوند. آنها همچنین در معرض خطر صدمه با کیسه‌های هوایی جانبی هستند. ایمنی کودکان کمتر از 12سال وقتی به طور صحیح در صندلی عقب می‌نشینند تا 29 درصد بیشتر می‏شود، حتی اگر ماشین کیسه هوا نداشته باشد.

توصیه‌هایی به والدین

والدین باید در مورد تعداد کیسه هوایی و محل آنها در خودروی خود کاملا اطلاع داشته باشند و نحوه عملکرد آنها را بدانند ایمن‌ترین جا برای کودکان صندلی مخصوص کودک و در عقب خودرو است که به طرز صحیح با کمربند بسته شده همچنین در عقب است، مخصوصا وقتی که خودرو دارای کیسه‌های هوایی جانبی برای سرنشینان است. کیسه‌های هوایی جانبی ایمنی بزرگسالان را در تصادفات از کنار افزایش می‌دهند اما کودکان در معرض خطر صدمات جدی هستند. حتی اگر خودروی شما مجهز به پیشرفته‌ترین نوع کیسه‌های هوایی است، باز هم ایمن‌ترین جا برای کودکان 12 ساله و پایین‌تر صندلی عقب ماشین است.

اگر قدتان کوتاه است...

بسیاری از رانندگانی که توسط کیسه‌های هوایی جان خود را از دست می‌دهند، افراد کوتاه‌‌قد و دارای جثه کوچک هستند. بستن کمربند ایمنی و قرار دادن صندلی بسیار نزدیک به فرمان سبب بروز خطرات بیشتر و صدمات با کیسه هوایی می‌شود. اگر قدتان کوتاه است، تا جایی که ممکن است از فرمان دور شوید.

اگر سن‌تان بالاست...

افراد سالمند هم نظیر سایر سرنشینان خودرو که در جلو می‌نشینند، باید به‌طور صحیح در صندلی بنشینند و تا جایی که ممکن است صندلی جلو را عقب ببرند.

اگر باردارید...

خانم‌های باردار هنگام نشستن در خودرو باید کمربند ایمنی خود را ببندند ویک بخش کمربند باید در زیر شکم آنها قرار بگیرد. زنان باردار باید مراقب باشند که هرگز کمربند را بالا یا روی شکم خود قرار ندهند. کمربند را از روی ران‌ها و لگن و زیر شکم عبور داده و از روی شانه و بین دو سینه و گردن عبور دهند. وجود کیسه‌های هوایی جلو و جانبی بهترین ایمنی را برای زنان باردار ایجاد می‌کند اما در هر حال زنان هم باید مانند سایر افراد احتیاط کنند. باید در وضعیت صحیح روی صندلی بنشینند و تا جایی که امکان دارد صندلی را عقب ببرند و مطمئن شوند که کمربند کاملا در هر جا و مکان محکم بسته شده است.

تاریخچه‌ کیسه‌های هوایی

در بسیاری از کشورها وجود کیسه‌های هوایی جزو استانداردهای جدید خودروها محسوب می‌شود. کیسه‌های هوایی برای اولین‌بار به عنوان یک وسیله ایمنی مکمل کمربند در هواپیما مورد استفاده قرار گرفت ولی اندکی بعد استفاده از آن در خودروها رونق گرفت. در سال‌های اولیه نصب این کیسه‌ها اختلاف نظرهایی در خصوص کارایی آنها بین متخصصان به وجود آمد و حتی گزارشاتی مبنی برکشته شدن تعدادی از کودکان ارایه شد که به تدریج و با انجام آزمایشات متعدد بسیاری از اشکالات رفع شد و روی امنیت بیشتر سرنشینان خودرو تحقیقات بیشتری صورت گرفت. در سال 1968 فردی به نام آلن برد تکنولوژی حسگر را برای این کیسه‌ها طراحی کرد. حسگر و سیستم ایمنی اولین سیستم کیسه‌های هوایی الکترومکانیکال در خودرو در جهان بود. اما قبل از آن یعنی در سال 1950 واترلیندرر آلمانی و جان هدریک آمریکایی سیستم‌های هوایی فشرده را برای کیسه‌های هوایی تعریف کردند که با تماس یا توسط راننده کنترل می‌شدند. کم‌کم محققان فهمیدند که هوای فشرده نمی‌تواند با سرعت کافی وارد کیسه هوا شود. در سال 1953 بالش‌های ایمنی در خودرو که با سرعت باد می‌شد، مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1971، کمپانی فورد کیسه‌هوایی را که با سرعت باز می‌شد، طراحی کرد. شرکت ژنرال موتورز این کیسه هوایی را در اتومبیل شورلت امتحان کرد. در سال 1973 تورونادو اولین ماشین دارای کیسه‌ هوایی سرنشینان بود که برای فروش به عموم عرضه شد. از سال 1998 این کیسه‌ها برای همه خودروها ضروری شد.
منبع:www.salamat.com

موضوعات

صفحات